Κάθε Σεπτέμβρη και Οκτώβρη, όταν ο ήλιος γέρνει πιο απαλά στον Kάβο Nτόρo και τα αμπέλια γεμίζουν χρώματα και αρώματα, ξεκινάει η ιεροτελεστία του τρύγου στα χωριά μας. Εδώ στην Bόρεια Ανδρο, με τις πλαγιές και τις πεζούλες, όπου τα από αιώνες δουλεμένα χωράφια δίνουν γενναιόδωρα τα σταφύλια τους αιώνες τώρα, με ποικιλίες ντόπιες αλλά και ξενόφερτες… που ευδοκίμησαν. Ποταμίσι, λευκό κουμάρι, ασύρτικο και μαλαγουζιά, μαυροτράγανο και άλλες πολλές που καλλιεργούνται με σεβασμό στις παραδοσιακές πρακτικές δίνοντας τα περίφημα Ανδριώτικα κρασιά. 

Ο τρύγος δεν είναι απλώς μια αγροτική εργασία, είναι μια ιεροτελεστία! Συγγενείς και φίλοι μαζεύονται με καλαθάκια, κοφίνια, ψαλίδια αλλά πάνω από όλα με καλή διάθεση. Τα χέρια γεμίζουν μούστο, τα πρόσωπα γεμίζουν χαμόγελα και φυσικά το μεσημέρι βρίσκει την παρέα γύρω από το τραπέζι ή σε σκιά, με μεζέδες και τραγούδια.

Αφού τα σταφύλια πατηθούν και γίνουν κρασί,  μένει πίσω ο θησαυρός που οι ντόπιοι λένε τσίπουρα. Και εκεί ξεκινάει το δεύτερο γλέντι, η δεύτερη πράξη,  η λεγόμενη καζανιά. Το ρακοκάζανο στήνεται, η φωτιά ανάβει και όλοι περιμένουν την πρώτη σταγόνα του αποστάγματος να κυλήσει. 

Το τσίπουρο της Άνδρου, δυνατό και γεμάτο άρωμα, δεν είναι μόνο ένα ποτό.  Είναι σύμβολο φιλοξενίας, συντροφιάς αλλά και μνήμης. Ο τρύγος και η απόσταξη, κρατούν ζωντανή μια αρχέγονη παράδοση που περνάει από γενιά σε γενιά. Είναι ένας κύκλος που συνδέει την γή με τους ανθρώπους της, το σήμερα με το χθες…. και κάθε φθινόπωρο η βόρεια Άνδρος, γιορτάζει αυτή τη συνέχεια μέσα από το αμπέλι, το κρασί και το τσίπουρο….και την αγάπη για την παράδοση.

Στην υγεία μας και καλά κρασιά!!!!!

Kείμενο/φωτογραφίες : Σταύρα Μαρία